Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie gwarantujemy pełnej funkcjonalności strony! Zobacz POLITYKA FUNKCJONALNOŚCI!

Odwiedza nas 119 gości oraz 0 użytkowników.

Korzenie działalności uzdrowiskowej w Kamieniu Pomorskim sięgają XIX wieku. W roku 1876, podczas prowadzonych na terenie miasta wierceń w poszukiwaniu węgla kamiennego, odkryto złoża solanki. Sześć lat później, oddano do użytku zakład kąpieli solankowej. Badania przeprowadzone wówczas przez naukowców z Berlińskiego Instytutu Geologicznego wykazały, że zarówno borowina i solanka wydobywane w Kamieniu Pomorskim posiadają właściwości lecznicze.

II wojna światowa oraz sytuacja powojenna odcisnęły niszczycielskie piętno na całej infrastrukturze uzdrowiskowej, budynki, w których można by zakwaterować kuracjuszy, zajęte były przez stacjonujące w nich wojsko. Dopiero w drugiej połowie lat pięćdziesiątych - w wyniku porozumienia zawartego między prezydiami Miejskiej Rady Narodowej i Powiatowej Rady Narodowej a delegatami Centralnego Zarządu Uzdrowisk i Uzdrowiska Połczyn - doszło do znacznego przyspieszenia działań zmierzających do uruchomienia na nowo działalności uzdrowiska.

Pierwsze prace remontowe - finansowane przez CZU - rozpoczęły się w roku 1958 i dotyczyły odnowy niemieckiego "Solbad" - przyszłego Zakładu Przyrodoleczniczego "Feniks". W tym czasie zagadnienie kamieńskich zdrojów poruszono także na zebraniu Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego , na którym to podkreślano właściwości farmakodynamiczne kamieńskiej solanki i borowiny oraz możliwość wykorzystania ich w procesie leczenia balneologicznego.

Do 7 września roku 1959 kamieńska placówka nosiła nazwę: "Przedsiębiorstwo Państwowe Uzdrowisko Połczyn - Delegatura w Kamieniu Pomorskim". Zarządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 07 września 1959 roku, powołano do życia "Uzdrowisko Kamień Pomorski" określając jednocześnie formy jego działania: prowadzenie lecznictwa uzdrowiskowego sanatoryjnego i ambulatoryjnego, eksploatacja, przerób oraz ochrona bogactw leczniczych, popularyzacja lecznictwa i profilaktyki balneologicznej a także produktów uzdrowiskowych. 31 października 1959 roku dokonano uroczystego otwarcia dwudziestego siódmego uzdrowiska w Polsce. Oddano wówczas do eksploatacji trzy budynki sanatoryjne: "Piast", "Wars-Sawa" i "Rzepicha", dwa skrzydła Zakładu Przyrodoleczniczego, jadalnię, kuchnię, dwie kotłownie c.o., pralnię, Biuro Usług, biura dyrekcji, dom pielęgniarek oraz częściowo zagospodarowany park zdrojowy. 01 listopada tegoż roku do uzdrowiska przyjechali pierwsi kuracjusze, którym - obok programu leczniczego - zorganizowano program kulturalno-oświatowy i w jego ramach udostępniono Klub Zdrojowy z kawiarnią i świetlicą.

Koleje lata funkcjonowania uzdrowiska przyczyniły się do obecnego jego kształtu. Do dnia dzisiejszego "Uzdrowisko Kamień Pomorski" szczyci się prowadzeniem działalności w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego i rehabilitacji. Wykorzystując w procesie leczenia swoje największe atuty: wysoko wyspecjalizowaną kadrę medyczną, naturalne, wydobywane z własnych złóż surowce lecznicze: borowinę i solankę oraz szeroki wachlarz zabiegów leczniczych.

ZOBACZ RÓWNIEŻ:

Leczenie uzdrowiskowe
Rehabilitacja
Baza zabiegowa
Stomatologia